زندگی از جنس خوبش چنده!

کاش یه مغازه بود

آدم میرفت

میگفت

بی زحمت یک کم «خیال خوش » میخواهم

ببخشید این «خنده ها از ته دل » چندن؟

آقا!

این «آرامشا » لحظه ای چند!

این «بی خیالیها» که می پاشن روی زندگی مشتی چند!

از این « روزایی که بی بغضن » دارین؟!

نه...

کاش یه جایی بود می شد رفت و بگی آقا یه «زندگی » می خوام با اونی که

«دوستش دارم و دوستم داره » بهاش رو هر چی باشه می دم ...چنده!

بی زحمت جنس خوبش ! با دوام ! همیشگی !

قایق خرد...