امروز دلم از نبودنت خیلی تنگ است...

وقتی می بینم برای صحبت کردن با تو باید یک هفته سرکنم ؛

بار سنگین غصه هایم ۲برابر می شود .

برایم خیلی سخت است که از نبودنت بنویسم ...

آری امروز دلم از نبودنت تنگ است ...

اگر بودی این همه تنها نمی شدم ...

این همه خسته ، دلگیر ، دلشکسته نمیشدم ...

اگر بودی از تو و برای تو می نوشتم ...

از عشق و از عاشقی تومی می نوشتم ...

از باتوبودن ها

از لحظات شیرین نوازش

از جای امن آغوش پر محبت تو می نوشتم

از اینکه تو هستی و من همه ی دنیا رو با تمام زیباییهاش دارم می نوشتم

اما ... تا خوب نشوی ...تا برنگردی..تا صدایت را نشنوم...نمی توانم ،نمی شود!!!!

افسوس ... تو در خانه تنها بی من و من در دنیا تنهاترینم بی تو...

باورت نمیشه ..همین که گفتی یک هفته ....حالم گرفت...دلم تنگ شد...نگران شدم...

دوریت ..ندیدنت ...نشنیدن صدایت...و حس بودنت در خانه و ...................مرا می آزارد

من بی تو نمی توانم ...نابود می شوم...

تو را سخت میخواهم ...دوست دارم خودم پرستارت باشم...کنارت ...در آغوشت...به چشمانت بنگرم و تورا نوازش کنم و با احساس از خواستنت بگویم...اما ....باز نیستی

پس این بار با اشکهایی میگویم که بی وقفه از چشمانم سرازیر می شوند ...

آری ...

(امروز دلم از نبودنت خیلی تنگ است ...))

بیا زود ...خیلی زود..من منتظرم