قایق خرد

شب فراق که داند که تا سحر چند استمگر کسی که به زندان عشق دربند استگرفتم از غم دل راه بوستان گیرمکدام سرو به بالای دوست مانند استقسم به جان تو گفتن طریق عزت نیستبه خاک پای تو وان هم عظیم سوگند استبیا که بر سر کویت بساط چهرهٔ ماستبه جای خاک که در زیر پایت افکندهستخیال روی تو بیخ امید بنشاندهستبلای عشق تو بنیاد صبر برکندهست...

لابد دوستت دارم هنوزکه هنوزلاکِ پوست پیازی می زنمو هر روزساعتها به ناخن هایم خیره می شوم وگریه می کنملابد دوستت دارم هنوزکه هنوزرژِ بیست و چهار ساعته می خرمو فروشنده بِرَندِ مقاوم تری پیشنهاد می دهد وگریه می کنملابد دو ستت دارم هنوزکه هنوز….فکر می کنم از هزار و صد نسخه ی این شعریک نسخه را تو به خانه می بریو تو تنها تو می فهمیچند جای این شعر،خط خورده است....

خاص ترین لحظه سال نزدیک است....کاش این دیوارها ....فاصله ها....نبود.....و من این لحظات روی برای خاص ترینم در دنیا.....خاص و سوپرایز ....یک ساله منتظر رسیدن این لحظه ام....میخوام اولین نفری باشم که در اولین ساعات بهش تبریک میگم....و ای کاش......آرزومه خدا میدونه.........

خوش به حالت باران ! به تو نیز حسودیم می شود.. می دانی چرا؟ آخر دیروز که سراغ عشقم را گرفتم و دلم برای خیلی ... خیلی تنگ شده بود می دانی چه گفت ؟!!!!! می گفت از بس محو باران شده بودم تو را فراموش کردم ...!!!! فهیمیدم خواسته یا ناخواسته تو را به من ترجیح داده است ... تو اورا مشغول خودت کردی و اینقدر او را ازخود بی خود کردی که مرا ...عشقش را یادش رفت... دیشب تا صبح از آمدنت خوشحال بودم ولی بسیار حسادت کردم...بیا ...ببار ...بزن بر کوی و برزن اما..... یادت باشد هیچ گاه ...هر گز ...عشقم را از من نگیر ... زیرا تو نمی دانی من بدون او میمیرم ....از حسادت نابود می شوم....خودش هم می داند ... ولی نمی دانم چرا محو تو شد و مرا از یاد برد....پس ببار و بیا و بریز بر من و عشقم ...اما جای مرا برایش پر نکن ......

امروز وقتی اومدم متوجه شدم عینکمو نیاوردم نه چیزی میتونم بخونم نه بنویسم ولی سعی کردم برا ت بنویسم تو همه دلخوشی منی عزیزم روزت بخیر...

من تو را آسان نیاوردم بدست ای از عشق پاک من همیشه مست من تو را اسان نیاوردم به دست بارها این کودک احساس من زیر باران های اشک من نشست من تو را اسان نیاوردم به دست در دل اتش نشستن کار اسانی نبود راه را بر اشک بستن کار اسانی نبود با غروری هم قدو بالای اسمان بارها در خود شکستن کار اسانی نبود بارها این دل به جرم عاشقی زیر سنگینیه بار غم شکست من تو را اسان نیاوردم به دست در بدست اوردنت بردباری ها شده بی قراری ها شده ، شب زنده داری ها شده در بدست اوردنت پایداری ها شده با ظلم و جر روزگار سازگاری ها شده ای از عشق پاک من همیشه مست من تو را اسان نیاوردم به دست من تو...